Entitet Republika Srpska nije historijski, politički i kulturološki utemeljen sastavni dio Bosne i Hercegovine. Naprotiv, entitet Republika Srpska je zasnovan na zločinačkoj agresiji na Republiku Bosnu Hercegovinu i genocidu nad Bošnjacima. Dan deveti januar koji se obilježava kao dan Republike Srpske i njena Krsna slava, dan kada je Rrepublika Srpska donijela deklaraciju 1992. godine o osnivanju srpske republike u Bosni i Hercegovini, je praktično početak implementacije agresije na Republiku Bosnu i Hercegovinu i sprovođenja genocida nad Bošnjacima. Tada je počelo stvaranje genocidne tvorevine na tlu Bosne i Hercegovine. To je datum koji dezavuira Republiku Srpsku nastalu na najstrašnijem zločinu u Evropi poslije Drugog svjetskog rata i treba ga vezati s presudama internacionalnih sudova kojima je dokazano ko je napravio agresiju i genocid. Tim presudama delegitimirana je Republika Srpska kao genocidna tvorevina. Obilježavanjem ovog datuma Republika Srpska ne odustaje od državotvornih namjera. Srpski političari su svjesno krenuli u rat da genocidom naprave državu. Ratko Mladić je rekao: “Mi moramo napraviti genocid da bismo napravili državu.” Srbi su znali od početka šta će uraditi, i danas ozbiljno rade na uništenju države Bosne i Hercegovine. Oni su slijedili historičara Milorada Ekmečića koji je rekao da je nasilje babica nacionalne države, to znači prije svega ratno nasilje.

Entitet Republika Srpska na tlu Bosne i Hercegovine, produkt memorandumske velikosrpske antibosanske kampanje, jeste jedan od najvećih srpskih poraza. Veličanje entiteta Republike Srpske je laž srpskih nacionalista za pokrivanje bijede i nesreće srpskog naroda. Entitet Republika Srpska je bacila Srbe u jad i bijedu etnički, kulturološki, religijski očišćenog tora u kome se ograđuju od svojih komšija, ali i od širine Ideje Bosne i Bosanskog života, pa samim tim i od čovjeka i civilizacije uopšte. Srpski narod je zatvoren u čisto etničko geto! Šovinistička mržnja prema Bošnjacima najgora je od svih emocija koje su nacionalističke vođe raspirivale u srpskom narodu. Rezultiralo je to kasapljenjem države i društva u Bosni i Hercegovini i srpskim porazom prema ideji Bosne i Bosanskom duhu.

Prihvatajući 9. januar za godišnjicu Republike Srpske, bosanski Srbi su prihvatili naslijeđe Karadžića, Mladića i Krajišnika. Slavlje koje se stvara nastavak je nacionalističke politike putem Milorada Dodika koji od Republike Srpske pravi zasebnu teritoriju kojom se zapravo srpski narod izolira i dovodi u bezizlazan položaj, jer Bosna i Hercegovina je internacionalno priznata država srpskog kao i bošnjačkog i hrvatskog naroda.

Obilježavajući 9. januar kao dan Republike Srpske, bosanski Srbi nesvjesno priznaju agresiju i genocid i sve ono što je nastalo kao rezultat djelovanja tih zločina. To je priznavanje agresije, genocida, ekocida, etnocida, kulturocida, urbicida, elitocida, mučenja u koncentracionim logorima smrti, masovnih silovanja i masovnih i nasilnih protjerivanja, počinjenih od 1992. do 1995. Insistiranje na obilježavanju ovog datuma direktno znači podržavanja politike koja je dovela do agresije i genocida.

Svi oni koji danas slave dan Republike Srpske, slave i agresiju i genocid, ubijanja i mučenja u logorima, silovanja, protjerivanja i spaljivanja kuća, vjerskih i privrednih objekata. Republika Srpska nije nastala nekakvim odlukama nekakvih skupština. Ono što oni danas slave je nastalo na kricima i vapajima stotina hiljada žrtava, na kostima ubijene djece, na silovanjima Bošnjakinja, na mučenjima u logorima.